احدا يجد الى البقاء سلّما ، أو لدفع الموت سبيلا ، لكان ذلك ، سليمان بن داود ) حضرت سليمان فرزند داود عليهما السّلام صاحب مقام نبوت و فرمانروايى بود . بادها ، پرندگان ، جن و انس به تسخير او در آمده بود . معابد و عمارت‌هاى بزرگى بنا كرده بود . اما زمانى كه مدتش به سرآمد ، تو گويى آن‌همه عظمت و شهريارى ، ميان پارچه‌اى پيچيده شد و درون چاله‌اى به خاك سپرده شد و آن همه شوكت و حكمرانى در يك رفت‌وآمد باد ، به‌سر آمد . ( أين العمالقة و ابناء العمالقة ؟ أين الفراعنه و ابناء الفراعنه ) تاريخ‌دانان مىگويند : عمالقه ، از نسل عملاق إرم بن سام بن نوح بودند كه داراى سلطه و حكمرانى در سرزمين‌هاى يمن ، حجاز و ديگر سرزمين‌هاى همسايه بودند و مسعودى مىگويد : كه آنها در زمين طغيان و فساد كردند و خداوند پادشاهانى بر آنها گمارد و مغلوبشان كرد . « 1 » ( أين اصحاب مدائن الرس الذين قتلو النبيين و اطفئوا سنن المرسلين . . . ) گفته شده كه « رس » نام چاهى است و مردمان آن ديار ، هنگامى كه پيامبرى در ميان آنها مبعوث شده ، وى را به قتل رساندند و به چاه انداختند پس خداوند بر آنها خشم گرفت و طوفان و تندباد شديد و آتشينى بر آنها وزيد كه بدنهايشان را سوزاند و مواد گوگردى از زمين بيرون آمد و تمامى پيكرهاى آنان را ذوب كرد و خانه‌هاشان را ويران كرد . جامه حكمت ( 6 ) « قد لبس للحكمة جنّتها و أخذها بجميع أدبها من الإقبال عليها و المعرفة بها و التّفرّغ لها فهي عند نفسه ضالّته الّتي يطلبها و حاجته

--> ( 1 ) . نك : تاريخ طبرى ، 1 / 140 .